Wprowadzenie
Piąty dzień nowenny ukazuje Boże Miłosierdzie jako dar, który domaga się przekazania dalej. Nie jest ono tylko doświadczeniem osobistym, ale staje się misją Kościoła — wobec świata, wobec ludzi zagubionych i wobec tych, którzy nie mogą już sami wołać o pomoc, czyli dusz czyśćcowych.
Tę prawdę swoim życiem potwierdzili święta Faustyna Kowalska i ksiądz Michał Sopoćko, a wcześniej także wielcy misjonarze Europy: święty Cyryl i święty Metody. Wszystkich łączyło jedno: głębokie przekonanie, że Miłosierdzie Boga jest dla wszystkich.
Rozważanie w świetle Słowa Bożego
I czytanie (Dz 13,46–49)
Paweł i Barnaba z mocą ogłaszają, że zbawienie nie jest zarezerwowane dla nielicznych. Miłosierdzie przekracza granice narodów, języków i epok. Odrzucenie przez jednych nie zamyka drogi innym — Bóg zawsze szuka serc gotowych przyjąć Jego łaskę. Ks. Sopoćko nauczał, że Miłosierdzie Boże jest ostatnią deską ratunku dla świata. Dusze czyśćcowe są szczególną wspólnotą tych, do których Kościół jest posłany — przez modlitwę, Eucharystię i ofiarę.
Psalm (Ps 117) „Chwalcie Pana, wszystkie narody…”
Ten najkrótszy psalm streszcza istotę Ewangelii: łaska Boga obejmuje wszystkich, zarówno żyjących, jak i zmarłych. S. Faustyna zapisała, że Jezus pragnie, aby świat cały poznał Jego Miłosierdzie, bo ono jest nadzieją nawet dla najbardziej opuszczonych dusz.
Aklamacja (Łk 4,18) „Pan mnie namaścił i posłał…”
Każdy ochrzczony jest posłany. Ubodzy, do których kieruje nas Chrystus, to nie tylko materialnie potrzebujący, ale także dusze czyśćcowe, pozbawione już możliwości zasługiwania, całkowicie zdane na miłość Boga i Kościoła.
Ewangelia (Łk 10,1–9)
Jezus rozsyła uczniów bez zabezpieczeń, ucząc ich ufności i prostoty. Mają nieść pokój, uzdrawiać i głosić bliskość Królestwa Bożego. To obraz Kościoła miłosierdzia — idącego nie z przymusem, lecz z miłością.
W tym duchu działali św. Cyryl i Metody:
– głosili Ewangelię językiem zrozumiałym dla ludu,
– bronili godności prostych ludzi,
– budowali wiarę nie na przemocy, lecz na cierpliwym miłosierdziu.
Podobnie Siostra Faustyna rozumiała swoje powołanie jako misję wypraszania miłosierdzia dla świata, a szczególnie dla dusz czyśćcowych, które — jak pisała — „czekają na pomoc Kościoła jak żebracy u bram nieba”.
Miłosierdzie sięgające poza śmierć
Tradycja Kościoła, zarówno Zachodu, jak i Wschodu, żywa w dziele Cyryla i Metodego, zawsze obejmowała modlitwę za zmarłych. Jest ona wyrazem wiary w wspólnotę świętych i kontynuacją misji Chrystusa tam, gdzie kończą się ludzkie możliwości.
Modlitwa za dusze czyśćcowe jest więc:
***aktem miłosierdzia,
***dziełem misyjnym,
***znakiem nadziei silniejszej niż śmierć.
Intencja dnia
Módlmy się:
**o gorliwość misyjną serca,
**o odwagę świadczenia o Bożym Miłosierdziu życiem,
**o wyzwolenie dusz czyśćcowych, szczególnie tych najbardziej zapomnianych.
Modlitwa nowenny – Dzień V
Jezu Miłosierny, Ty posyłasz swoich uczniów, aby nieśli pokój i uzdrowienie. Dziękujemy Ci za dar Twojego Miłosierdzia, który nie zna granic czasu ani śmierci.
Przez wstawiennictwo świętej Faustyny i wierną posługę księdza Michała Sopoćki uczyń nas apostołami Miłosierdzia dla żyjących i dla dusz czyśćcowych.
Święci Cyrylu i Metody, apostołowie narodów, uczcie nas odwagi głoszenia Ewangelii miłości i wstawiajcie się za duszami oczekującymi pełni zbawienia. Jezu, ufamy Tobie. Amen.
Propozycja praktyki na dziś
***Jedna świadoma modlitwa (np. Ojcze nasz lub Koronka) ofiarowana za dusze czyśćcowe.
***Mały gest dobra wobec drugiego człowieka — jako znak, że Miłosierdzie musi być przekazywane dalej.