Tajemnice bolesne
„Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza”
Dzisiejsze czytania prowadzą nas do bardzo konkretnego pytania: do kogo naprawdę należy moje serce?
Święty Paweł przypomina Galatom, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie przez własną doskonałość, lecz przez wiarę; Abraham staje się wzorem człowieka, który zaufał Bogu. Psalm przypomina natomiast, że Bóg pozostaje wierny swojemu przymierzu. W Ewangelii Jezus ukazuje walkę między królestwem Bożym a złem i przestrzega przed duchową pustką: nie wystarczy wyrzucić z życia tego, co złe – trzeba napełnić serce obecnością Boga. To szczególnie mocne słowo na piątek, kiedy rozważamy mękę Jezusa.
Krzyż pokazuje bowiem, że Chrystus nie przyszedł tylko trochę poprawić naszego życia. Przyszedł wyrwać człowieka z niewoli grzechu i uczynić go swoim.
Intencja
Za naszą parafię– o mocną, żywą i dojrzałą wiarę; o uwolnienie naszych rodzin od grzechu, uzależnień, niezgody i wszystkiego, co oddala od Boga; o powrót do modlitwy, spowiedzi i Eucharystii tych, którzy się oddalili, oraz o łaskę, aby Chrystus naprawdę zajmował pierwsze miejsce w naszym życiu. Módlmy się także za tych, którzy podjęli nawrócenie, ale przeżywają pokusy powrotu do dawnych grzechów.
- Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu
Wiara – zaufać Bogu także wtedy, gdy jest trudno
Jezus w Ogrójcu doświadcza lęku. Wie, że nadchodzi godzina męki. Jego modlitwa nie polega jednak na udawaniu, że nic się nie dzieje. Jezus mówi Ojcu prawdę o swoim cierpieniu, ale ostatecznie oddaje Mu siebie: „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”.
Święty Paweł przypomina dziś Abrahama – człowieka, który dał posłuch wierze. Wiara jest łatwa, kiedy wszystko idzie zgodnie z naszymi planami. Trudniej wierzyć, kiedy przychodzi choroba. Kiedy dziecko wybiera drogę, której rodzice nie rozumieją. Kiedy rozpada się jakaś relacja. Kiedy modlimy się długo i nie widzimy odpowiedzi. Wtedy ujawnia się, czy naprawdę ufamy Bogu, czy tylko oczekujemy, że spełni nasze plany. Ogrójec uczy nas wiary, która mówi: „Boże, nie rozumiem, ale nie chcę odejść od Ciebie”.
Może ktoś z naszej parafii właśnie przeżywa swój Ogrójec. Ktoś nie śpi w nocy z powodu choroby. Ktoś martwi się o rodzinę. Ktoś płacze z powodu dziecka. Ktoś boi się przyszłości. Ktoś długo nosi w sercu pytanie, na które nie ma odpowiedzi. W tej tajemnicy chcemy ich wszystkich otoczyć modlitwą.
Jezu modlący się w Ogrójcu, umacniaj naszą wiarę. Daj nam łaskę zaufania wtedy, kiedy nie rozumiemy Twoich dróg. Maryjo, bądź blisko tych rodzin naszej parafii, które przeżywają dziś swój czas lęku i niepewności.
- Biczowanie Pana Jezusa
Zło nie jest silniejsze od Chrystusa
Jezus zostaje ubiczowany. Na Jego ciele pojawiają się rany. Patrząc na nie, uświadamiamy sobie, że grzech nie jest czymś niewinnym. Zło rani. Rani człowieka, który grzeszy. Rani jego rodzinę. Rani innych ludzi.
Dzisiejsza Ewangelia opowiada o Jezusie wyrzucającym złego ducha. Jego przeciwnicy oskarżają Go, że czyni to mocą zła. Jezus odpowiada jednak, że jeśli „palcem Bożym” wyrzuca złe duchy, oznacza to, iż przyszło królestwo Boże. To bardzo ważna prawda: Chrystus jest mocniejszy. Mocniejszy od grzechu. Mocniejszy od nałogu. Mocniejszy od naszej przeszłości. Mocniejszy od tego, co człowieka zniewala.
Czasem jednak człowiek przestaje walczyć. Mówi: „Taki już jestem”. „Nie potrafię inaczej”. „Nie zmienię się”. „Za późno”. Ewangelia odpowiada: Nie jesteś skazany na niewolę. Jezus może uwolnić. Ale trzeba dopuścić Go do swojego życia. Trzeba nazwać grzech grzechem. Trzeba czasem pójść do spowiedzi. Trzeba zerwać z sytuacją, która prowadzi do zła. Trzeba prosić o pomoc. W tej tajemnicy powierzmy szczególnie tych, którzy są zniewoleni: alkoholem, pornografią, hazardem, narkotykami, agresją, internetem, nieczystością, ale także zazdrością, gniewem czy nieprzebaczeniem.
Nie patrzmy na nich z pogardą. Módlmy się, aby odkryli, że Jezus jest mocniejszy od ich niewoli.
Jezu ubiczowany, wyzwalaj tych, którzy nie potrafią już sami uwolnić się od grzechu. Daj im odwagę szukania pomocy i łaskę powrotu do sakramentów. Spraw, aby nasze rodziny nie ukrywały problemów, ale z wiarą przynosiły je Tobie.
- Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa
„Kto nie jest ze Mną…”
Żołnierze wkładają Jezusowi koronę cierniową. Klękają przed Nim nie po to, aby Go adorować, ale żeby Go wyśmiać. Można więc być bardzo blisko Jezusa zewnętrznie, a sercem być od Niego daleko. I właśnie dlatego dzisiejsze słowa Chrystusa są tak wymagające: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza”. Nie da się całego życia chrześcijańskiego przeżyć na zasadzie: trochę z Jezusem i trochę bez Niego. W niedzielę z Bogiem, a przez tydzień tak, jakby Go nie było. W kościele modlitwa, a w domu brak przebaczenia. Różaniec w dłoni, a chwilę później obmowa. Przyjęcie Komunii Świętej, a jednocześnie świadome trwanie w ciężkim grzechu. Jezus zaprasza nas dzisiaj do jednoznaczności. Nie do doskonałości od pierwszego dnia. Ale do decyzji: „Panie, chcę należeć do Ciebie”. To szczególnie ważne dla dzieci i młodzieży. Nie wystarczy przekazać im religijne zwyczaje. Muszą zobaczyć ludzi dorosłych, którzy rzeczywiście próbują żyć tym, w co wierzą. Dziecko szybko zauważy różnicę między słowami a życiem. Młody człowiek zapyta: „Skoro Eucharystia jest naprawdę ważna, dlaczego dla dorosłych tyle innych rzeczy jest od niej ważniejszych?”
Świadectwo wiary zaczyna się w domu.
Jezu cierniem ukoronowany, przebacz nam religijność powierzchowną i podwójne życie. Daj nam odwagę jednoznacznego opowiedzenia się po Twojej stronie – nie tylko słowem, ale codziennymi wyborami.
- Pan Jezus dźwiga krzyż
Nie wystarczy usunąć zło – trzeba napełnić życie dobrem
W dzisiejszej Ewangelii Jezus wypowiada bardzo poważne ostrzeżenie. Duch nieczysty opuszcza człowieka, a później wraca i zastaje „dom” uporządkowany, ale pusty. Wtedy stan człowieka staje się jeszcze gorszy. To niezwykle ważne dla każdego, kto podejmuje nawrócenie. Nie wystarczy czegoś nie robić. Nie wystarczy powiedzieć: „Nie będę pił”. „Nie będę przeklinał”. „Nie będę oglądał tego, co mnie niszczy”. „Nie będę żył w tym grzechu”.
To jest początek. Ale po usunięciu zła trzeba czymś napełnić serce. Modlitwą. Ewangelią. Eucharystią. Dobrymi relacjami. Pracą nad sobą. Miłością. Bo pustka długo nie pozostaje pustką.To dotyczy również życia religijnego. Jeżeli ktoś wraca do spowiedzi po wielu latach – potrzebuje potem wspólnoty, Eucharystii, modlitwy.
Jeżeli młody człowiek chce zerwać ze złym środowiskiem – potrzebuje dobrych ludzi. Jeżeli ktoś wychodzi z uzależnienia – potrzebuje nie tylko powiedzieć „nie” nałogowi, ale odkryć, dla kogo i po co chce żyć inaczej. Jezus niesie krzyż nie tylko po to, żeby odebrać nam grzech. Idzie na Kalwarię, aby dać nam nowe życie.
Módlmy się dziś szczególnie za ludzi po spowiedzi, rekolekcjach, terapii czy doświadczeniu nawrócenia. Aby nie zatrzymali się na początku drogi. Aby wytrwali.
Jezu niosący krzyż, nie pozwól nam zadowolić się tylko chwilowym zerwaniem ze złem. Napełniaj nasze serca sobą. Daj wytrwałość tym, którzy rozpoczęli nowe życie, aby nie wrócili do dawnych niewoli.
- Śmierć Pana Jezusa na krzyżu
„Gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie”
Dzisiejsza aklamacja kieruje nasze oczy dokładnie na krzyż: Chrystus wywyższony nad ziemię przyciąga wszystkich do siebie. Stajemy więc pod krzyżem. Tutaj ostatecznie dokonuje się zwycięstwo. Zewnętrznie wygląda jak klęska. Jezus umiera. Uczniowie uciekli. Tłum szydzi. Ale właśnie tutaj zostaje złamana moc grzechu.
Krzyż mówi nam: zło nie ma ostatniego słowa. Dlatego chrześcijanin nie walczy ze złem przede wszystkim strachem. Walczy trzymając się Chrystusa. Nie wystarczy bać się diabła. Trzeba kochać Jezusa. Nie wystarczy ciągle myśleć o złu. Trzeba napełniać serce Bogiem. Najlepszą ochroną duchową nie jest lęk, lecz życie łaską: modlitwa, Eucharystia, spowiedź, słowo Boże, przebaczenie, uczciwe życie.
Krzyż zaprasza nas dzisiaj do konkretnej decyzji: Czy Chrystus naprawdę jest Panem mojego domu? Czy jest obecny w naszych rodzinnych decyzjach? Czy ma miejsce w niedzieli? Czy dzieci widzą rodziców modlących się? Czy umiemy powiedzieć: „Panie Jezu, ten dom należy do Ciebie”?
Powierzmy Mu dzisiaj całą naszą parafię. Każdy dom. Każdą rodzinę. Każde dziecko. Każdego człowieka samotnego. Każdego, kto walczy z grzechem. Każdego gościa, który wraz z nami trwa na modlitwie. I każdego, kto dopiero szuka drogi powrotu.
Jezu ukrzyżowany, przyciągnij nas wszystkich do siebie. Niech Twoja łaska będzie mocniejsza niż grzech, który nas rozdziela. Niech nasze domy nie pozostają duchowo puste, lecz będą napełnione modlitwą, pokojem, przebaczeniem i Twoją obecnością.
Modlitwa na zakończenie
„Jezu, niech nasze serca należą do Ciebie”
Panie Jezu Chryste, dzisiaj przypominasz nam, że nie wystarczy jedynie usunąć z życia to, co złe. Serce człowieka zostało stworzone dla Ciebie. Dlatego prosimy: zamieszkaj w nas. Napełnij nasze domy swoją obecnością. Napełnij małżeństwa miłością. Napełnij rodziców mądrością. Napełnij dzieci i młodzież Duchem Świętym. Napełnij samotnych nadzieją. Napełnij chorych pokojem. Napełnij zagubionych pragnieniem powrotu. Szczególnie powierzamy Ci tych, którzy walczą z grzechem i uzależnieniem. Jezu, Ty jesteś mocniejszy. Tam, gdzie człowiek mówi: „Nie dam rady”, Ty mówisz: „Zaufaj Mi”.
Tam, gdzie ktoś upadł kolejny raz, daj mu odwagę ponownie powstać. Tam, gdzie w rodzinie jest niezgoda, przynieś pojednanie. Tam, gdzie wygasła modlitwa, rozpal ją na nowo. Tam, gdzie opuszczono Eucharystię, wzbudź tęsknotę za Twoim ołtarzem.
Maryjo, Ty najpełniej należałaś do Boga. Ucz także nas mówić Jezusowi całym życiem: „Jestem Twój”.
Podczas tego października prowadź nas coraz bliżej Twojego Syna. Niech nasze różańce nie będą jedynie słowami. Niech stają się duchową walką o nasze rodziny, o czyste serca, o wiarę dzieci, o wytrwałość młodzieży i o powrót tych, którzy odeszli.
A gdy pojawi się pokusa powrotu do dawnego zła, przypominaj nam: nie wystarczy mieć uporządkowany dom – trzeba zaprosić do niego Jezusa.
Jezu, bądź Panem naszego życia.
Maryjo, prowadź nas do Niego.
Święty Rajmundzie Nonnacie – módl się za nami i za całą naszą parafię.
Amen.